My Neighbor Adolf

Jak łatwo zauważyć Mój sąsiad Adolf jest komedią.
Film ma taki charakter ze względu na bohatera, który ocalał z Holokaustu i wierzy, że jego sąsiadem jest Hitler; przez starca, który obsesyjnie prowadzi swoje absurdalne śledztwo; z powodu detektywa-amatora, w którego wciela się, realizując swoje dochodzenie.
Z drugiej strony to historia tragedii. Tragedii samotności, demonizowania swoich sąsiadów, niemożności pogodzenia się z traumatyczną przeszłością, zaślepienia złością i wspomnieniami, które nie pozwalają na zmianę perspektywy. Najbardziej tragiczny jest jednak błąd i cena, którą trzeba za niego ponieść.
Nie jest to więc tylko tragikomedia, ale również platoniczna komedia romantyczna. To historia pokazująca jak ważne jest, by odnaleźć bliską osobę, zanim będzie za późno.
Film jest alegorią, opowiadającą o wielu konfliktach i sporach międzyludzkich.
To film paranoidalny – ciemna, duszna wizja świata – samotni. Cała historia zostanie opowiedziana z konkretnej perspektywy, subiektywnego punktu widzenia głównego bohatera. Towarzyszy nam namacalna frustracja bohatera, który zna prawdę, ale nikt mu nie wierzy.
„Mój sąsiad Adolf” to prawie dreszczowiec, jednak prawdziwie dramatyczne pytanie filmu nie dotyczy prawdziwej tożsamości sąsiada, lecz tego czy dwóch starych mężczyzn może porzucić swoje podejrzenia, uprzedzenia i zbudować przyjaźń opartą na ludzkości.
Jak zwykli mówić w Stanach Zjednoczonych: to dwóch zgryźliwych tetryków, spotykających okno na podwórze.

Reżyseria: Leon Prudovsky
Scenariusz: Leon Prudovsky, Dimitry Malinsky

Category: feature films